Nilgün Marmara – Allegro

ALLEGRO

Kendinden başka her neni geri iten ve titreten öz; oluş doğrusu, çemberin içkinliği… Saydam yankılanışlarla sunar düşürtücü sevincin ateşini. Ak bedeni kuştüyünün yeniden ve yine her konmayışı toprağa, uçucu teması onun suyla, geri dönüşü bir gökkuşağına. Karanlık ruhu özlemin, ışıltı yükseldikçe o densiz din bölgesine, ay dansı acının yayılır geçmişten sonsuza doğru… İncecik uluyarak ince çağrısı yaralı köpeğin, kıpırtısız göl ve çevresi ve dönen MANDALA gözle göz arasında. Sular sular sular… Kızıl, mor, kahverengi, yeşil, mavi, kalın ağır sular… Biriktirilen artmayan akış… Nurdan çehresi yağmurun, kasnağın tepinişi kendi bağnaz çevriminde, çekilişi bir o yandan bu öbür yana yalnızlık ısrarıyla. Una.. una.. è una çığlığıyla o olanın o olmayanı yadsımasından dağılan yaş bağışıyla.. Sürdürülen canevi yıkımı, sis, buhur ve ıslaklık yemini. Bu bir içim su tığıyla, işlediği dantellerle sonlunun çukurunu sonsuzla dolduran kayra yükü.

Coşku külü, ben yangınından sonra doymuş inancın kanıtı.

Mart, 84

*A. Tarkovski’nin aynı adlı filmi için.

 

Yazan: Nilgün Marmara

– – –

ALLEGRO

The soul repelling and trembling all entities but itself; linear existence, circular immanence… In lucid echoes, it offers the solvent fire of joy. The clean body of feathers commits newly and again to every ground, contacting to the volatile water and flying back to the rainbow. The spirit of nostalgia goes dark, while a light shines through that intractable faith realm, the lunar dance of pain spreads from past to eternity… When the subtle call of a wounded dog illulates minutely, the motionless lake and its environs and the Mandala rotate eye for an eye. Water water water… Scarlet, purple, brown, green, blue, thick heavy water… Monotone non-increasing streams… Lines of rain are of divine light, the tambour cavorts in its own puritan cycle, its hither and thither pullout is by insistence on solitude. Una.. una.. è una mourning for the gift of tears scattered from the ignorance of those in absence by those in existence. Mist, incense and moisture oath and resistance of the strikes at the heart. The cathexis of grace rises by such an eyeful crotchet in the finite pit through that edging.

The cinders of rage are indicative of the creed sated after the blazing ego.

March, 84

*Inspired by A. Tarkovsky’s movie bearing the same title

 

Translated by Göksenin Abdal

Views All Time
Views All Time
391
Views Today
Views Today
1

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.